11

De prinses van Jan Jacob Slauerhoff

Twijnstraat 26 bis

Kaart bekijken

kaart

De prinses van Jan Jacob Slauerhoff

Schrijver Jacob Slauerhoff studeerde geneeskunde maar deed niet mee aan het conventionele studentenleven. Hij verkoos een bohemien-achtige, afstandelijke positie, gemodelleerd naar zijn helden, de Franse symbolistische dichters Baudelaire, Verlaine, Corbière en Rimbaud.

Doordat hij weinig vrienden en vooral veel vijanden had gemaakt in de besloten kringen van geneeskundigen viel het hem zwaar een fatsoenlijke medische aanstelling te krijgen in Nederland. Hij besloot daarom aan te monsteren als scheepsarts en maakte reizen naar China, Hongkong, Macau en Japan.

Vanaf 1929 was Slauerhoff weer vaker in Nederland en werkte een tijdje als assistent bij de Rijksuniversiteit Utrecht. In september 1930 trouwde hij met danseres en balletschoolhoudster Darja Collin, wat het begin was van een (korte) gelukkige periode in Slauerhoffs leven.

Ze kregen een kind maar dat werd dood geboren, wat een zware depressie bij Slauerhoff veroorzaakte. Reizen en ziek terugkomen naar Nederland wisselden elkaar af. De perioden van ziekte werden steeds langer, de symptomen werden ernstiger en zijn relatie met Collin leed er onder.

Tijdens zijn laatste reis werd hij ernstig ziek; hij kreeg malaria over een verwaarloosde tuberculose en keerde naar Nederland. Hij stierf op 5 oktober, kort na zijn 38e verjaardag en drie maanden na de publicatie van zijn laatste dichtbundel: ‘Een eerlijk zeemansgraf’.

Gedurende zijn leven schreef hij romans (‘Het verboden rijk’, ‘Het Leven op Aarde’), toneel (‘Jan Pieterszoon Coen’) en poëzie (‘Archipel’, ‘Eldorado’ en ‘Alleen in mijn gedichten kan ik
wonen’).

Het gedicht voor de verre prinses wordt in het filmfragment gelezen door Boris van den Wijngaard en was onderdeel van een theater productie van Salon Saffier.

Meer info: www.salonsaffier.nl